Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Jak chronić patenty i znaki towarowe

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Dorota Kazimierczak | 2015-06-26 15:09:38
niemcy, patenty, znaki towarowe, prawo, certyfikaty

W Niemczech prawa patentowe chroni patent krajowy lub patent europejski.

 

 

W Niemczech uzyskanie prawnej ochrony dla własności przemysłowej uzależnione jest od spełnienia pewnych wymogów i decyzji odpowiedniego organu (odpowiednikiem polskiego Urzędu Patentowego jest w Niemczech DPMA - Deutsches Patent- und Markenamt).

Z kolei ochrona prawnoautorska powstaje automatycznie z chwilą ustalenia utworu i nie wymaga spełnienia przez twórcę jakichkolwiek formalności.

Europejskiego zgłoszenia patentowego można dokonać za pośrednictwem organu krajowego (DPMA) lub Europejskiego Urzędu Patentowego.

W Niemczech można się ubiegać – podobnie jak w Polsce – o ochronę wzoru użytkowego. Prawo własności intelektualnej jest chronione również przez umowy międzynarodowe (np. Konwencja berneńska, Porozumienie TRIPS, Układ o współpracy patentowej) lub akty przyjęte przez instytucje Unii Europejskiej (np. Rozporządzenie Rady WE nr 207/2009 ws. wspólnotowego znaku towarowego).

 

Patent

 

O patent niemiecki może ubiegać się każda osoba fizyczna lub prawna, która złoży odpowiedni wniosek do DPMA (Deutsches Patent- und Markenamt). Prawo do patentu przysługuje wynalazcy albo jego następcy prawnemu. W sytuacji, w której wynalazek powstał w wyniku działalności więcej niż jednej osoby, prawo do patentu przysługuje im wspólnie. W przypadku gdy dwie osoby stworzyły wynalazek niezależnie od siebie, prawo do patentu przynależy do osoby, która pierwsza zgłosiła wynalazek w DPMA.

Zanim dokonamy zgłoszenia bardzo ważne jest podjęcie kroków w celu zachowania przedmiotu wynalazku w tajemnicy. Ewentualne rozmowy z inwestorami lub partnerami biznesowymi należy ze względów bezpieczeństwa uzależnić od podpisania przygotowanej wcześniej umowy, w której kontrahent zobowiąże się do zachowania w tajemnicy przedmiotu wynalazku oraz zapłaty kary umownej w razie naruszenia jej postanowień. W innym wypadku, jeżeli przedmiot wynalazku został choć raz upubliczniony (np. poprzez artykuł prasowy), to staje się częścią stanu techniki i odpowiedni urząd patentowy najprawdopodobniej odmówi z tego powodu zdolności patentowej naszemu wynalazkowi.

Oprócz tego warto indywidualnie zapoznać się ze stanem techniki, gdyż może okazać się, że planowane przez nas zgłoszenie dotyczy istniejącego i zarejestrowanego już rozwiązania technicznego. Wcześniejsze poszukiwania mogą zaoszczędzić czas i koszty związane z postępowaniem patentowym, które i tak nie zakończyłoby się pomyślnie oraz wskazać nam czy przypadkiem wytwarzanie danego produktu nie narusza praw ochronnych przysługujących innym.

Patent w Niemczech udzielany jest przez DPMA (Deutsches Patent- und Markenamt), natomiast samego zgłoszenia można dokonać w:

  •  DPMA w Monachium
  •  oddziale urzędowym DPMA w Jenie
  •  TIZ (Technisches Informationszentrum) w Berlinie
  •  innych oddziałach urzędowych DPMA na terenie Niemiec

 

Zgłoszenie wynalazku powinno składać się z elementów przewidzianych w niemieckiej ustawie patentowej, których listę znajduje się na stronie DPMA pod adresem http://www.dpma.de/patent/anmeldung/index.html.

Istotna z punktu widzenia przedsiębiorcy posiadającego już patent w innym kraju (np. w Polsce lub w innym państwie, będącym stroną umów międzynarodowych z zakresu własności intelektualnej) jest możliwość skorzystania z pierwszeństwa do uzyskania patentu, według daty prawidłowo dokonanego zgłoszenia wynalazku w danym państwie. W takiej sytuacji, zgłoszenie w DPMA powinno nastąpić w ciągu 12 miesięcy od zgłoszenia pierwotnego.

Na podstawie Konwencji o patencie europejskim powołana została Europejska Organizacja Patentowa, której głównym organem jest Europejski Urząd Patentowy z siedzibą w Monachium.

Z racji tego, że konwencja nie jest częścią prawa unijnego, przystąpić do niej mogą także państwa niewchodzące w skład UE. Patent europejski może zostać udzielony na obszarze wszystkich 38 państw - stron konwencji, tylko niektórych z nich lub nawet jednego.

 

Znak towarowy
 

Znaki towarowe są zdefiniowane w niemieckiej ustawie o znakach towarowych (Gesetz über den Schutz von Marken und sonstigen Kennzeichen) jako każde oznaczenie, w szczególności: słowa, litery, liczby, melodie, trójwymiarowe formy (w tym kształt towaru, jego opakowanie), zestawienie kolorów, które nadaje się do odróżniania w obrocie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od tego samego rodzaju towarów lub usług innego przedsiębiorstwa.

Na znaki towarowe uzyskać można prawo ochronne, które udzielane jest na 10 lat. Znak towarowy w Niemczech zarejestrować można w DPMA, jednak możliwe jest to tylko, gdy spełnia on ustawowe przesłanki w zakresie zdolności rejestrowej.
 

Nie można uzyskać prawa ochronnego na znak, który:

  •  nie może być przedstawiony w sposób graficzny
  •  nie nadaje się do odróżnienia w obrocie towarów lub usług, dla których zostały zgłoszony (np. nazwa Apple nie spełniałaby tej przesłanki jeśli chodzi o rynek przedsiębiorstw związanych z sadownictwem, ale spełnia na rynku technologicznym)
  •  składa się wyłącznie z elementów, mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, funkcji (np. nazwa Zakupy w Sieci, dla przedsiębiorstwa trudniącego się sprzedażą w internecie)
  •  wszedł do języka potocznego lub jest zwyczajowo używany w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych
     

Znak towarowy, który został wpisany do rejestru DPMA, może zostać z niego usunięty, jeżeli:

  • jest identyczny ze znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem oraz tożsamy z oferowanymi towarami lub usługami
  • z powodu identyczności lub podobieństwa do znaku towarowego zarejestrowanego lub zgłoszonego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli jego używanie spowodować może wśród części odbiorców błąd polegający w szczególności na skojarzeniu między znakami
     

Aby zapewnić ochronę znaku towarowego w Niemczech należy zarejestrować go w DPMA. Zgłoszenia dokonuje się elektronicznie lub pisemnie na odpowiednim formularzu. Dokonać go może osoba fizyczna, osoba prawna, a także spółka osobowa, posiadająca zdolność do nabywania praw i zaciągania zobowiązań.

Elementy, z których powinno składać się zgłoszenie znajdują się na stronie DPMA pod adresem: http://www.dpma.de/marke/anmeldung/.

W przypadku gdy DPMA w wyniku kontroli formalnej (złożenie wszystkich wymaganych dokumentów oraz uiszczenie opłaty od wniosku) oraz materialnej (brak przeszkód bezwzględnych do rejestracji) nie stwierdzi uchybień, znak towarowy podlega wpisowi do rejestru. Okres ochronny wynosi w takim wypadku 10 lat i zaczyna się od dnia zgłoszenia znaku. Poprzez dokonanie odpowiedniej opłaty, podlega on każdorazowemu przedłużeniu o dalsze 10 lat.

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 wprowadziło nowy system ochrony znaków towarowych na terenie Unii Europejskiej. Jego główną cechą jest jednolitość, która odnosi się nie tylko do samej procedury, ale i do zakresu ochrony znaku. Uzyskanie wspólnotowego znaku towarowego poprzez rejestrację w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) w Alicante, wywołuje bowiem takie same skutki prawne w całej Unii Europejskiej.

Zgłoszenia wspólnotowego znaku towarowego można dokonać bezpośrednio w OHIM lub za pośrednictwem organu krajowego (Niemcy - DPMA, Polska – Urząd Patentowy) bądź w Urzędzie Własności Intelektualnej Państw Beneluksu.

 

źródła: Adriana Grau, Konrad Rominkiewicz (GRAU Rechtsanwälte LLP)